Trzyletnie dziecko najczęściej nie potrafi jeszcze odróżnić elementów rzeczywistych od zmyślonych, ale można już ćwiczyć z nim tę umiejętność. Po przeczytaniu bajki można pytać, jak sądzi, które wydarzenia i postaci w opowiadaniu są prawdziwe, a które zmyślone.
Lepiej jednak robić to tylko, jeśli dziecko jest zainteresowane, w przeciwnym razie może je to zniechęcić do książek – korzystniejsze będzie uświadomienie mu, że w czytaniu najważniejsze jest przeżycie przygody, wczucie się w emocje postaci. Na intelektualne zrozumienie treści przyjdzie czas. Bujna wyobraźnia dziecka i brak umiejętności odróżniania rzeczywistości od fikcji mogą sprawiać, że dziecko mija się z prawdą. W tym wieku może być trudno stwierdzić, czy robi to celowo (na przykład żeby odnieść jakąś korzyść, uniknąć kary czy uzyskać nagrodę), czy po prostu fantazjuje (wyobraża sobie coś, czego bardzo pragnie, i myli to z prawdą). Jeśli przyłapie się dziecko na kłamstwie, należy spokojnie wytłumaczyć, że takie zachowanie nie jest dobre. Kiedy będzie już rozumiało, że mówienie nieprawdy jest złe, być może zdarzy mu się samemu do tego przyznać – wtedy warto je pochwalić za odwagę, co zachęci je do mówienia prawdy w przyszłości. W uczeniu prawdomówności najlepszą metodą jest dobry przykład osób z otoczenia dziecka – jeśli rodzice mówią prawdę, dziecku o wiele łatwiej przychodzi zrozumienie i zaakceptowanie, że takie zachowanie jest właściwe.
Kolejny zimowy tydzień spędziliśmy, rozmawiając o naszych ulubionych książkach i czytając przyniesione przez dzieci bajki i baśnie. Staraliśmy się rozróżniać dobre i złe zachowania postaci z bajek.
Przygotowywaliśmy zabawy teatralne na podstawie opowiadana i z wykorzystaniem sylwet postaci. Uczyliśmy się planować naszą pracę. Rozwiązywaliśmy zagadki dotyczące znanych bajek.
Przypomnieliśmy sobie bajkę o Czerwonym Kapturku oraz jej morał i na tej podstawie mówiliśmy, jak należy się zachować w kontakcie z obcą osobą.
Wykonywaliśmy ćwiczenia oddechowe oraz gimnastykę buzi i języka. Budowaliśmy z klocków, ćwicząc motorykę i zręczność. Ćwiczyliśmy orientację w przestrzeni, sprawne określanie położenia przedmiotów i klasyfikowane według jednej cechy. Wykonując ćwiczenia gimnastyczne, poruszaliśmy się zgodnie z poleceniami